Najczęstsze wady mowy, które trzeba usuwać w terapii logopedycznej

W terapii logopedycznej najczęściej spotykane wady mowy, które wymagają korekcji, to:

  1. Seplenienie:
    • Typy:
      • Seplenienie międzyzębowe: Dziecko wsadza język między zęby podczas wymawiania głosk, co prowadzi do deformacji dźwięków.
      • Seplenienie boczne: Powietrze wydobywa się bokami jamy ustnej.
    • Przyczyny: Zastępowanie głosk szumiących (np. „sz”, „ż”) innymi głoskami (np. „s”, „z”).
  2. Rotacyzm:
    • Definicja: Nieprawidłowa artykulacja fonemu „r”.
    • Typy:
      • Mogirotacyzm: Opuszczanie głoski „r”.
      • Pararotacyzm: Głoska „r” wymawiana jako „l” lub „j”.
      • Rotacyzm właściwy: Występują różne formy, takie jak rotacyzm uwularny (języczkowy) czy lateralny (boczny).
  3. Parasygmatyzm:
    • Opis: Zastępowanie głosk dentalizowanych innymi, realizowanymi prawidłowo, co może prowadzić do zamiany dźwięków z trzech szeregów (np. „myszy” na „myzy”).
  4. Dyslalia:
    • Definicja: Ogólny termin odnoszący się do trudności w prawidłowym wymawianiu dźwięków, co może obejmować różne rodzaje wad wymowy.
  5. Afonia i dysfonia:
    • Afonia to całkowita utrata głosu, natomiast dysfonia odnosi się do zaburzeń jakości głosu, takich jak chrypka czy zmiana tonu.
  6. Opóźniony rozwój mowy:
    • Dzieci mogą mieć trudności z nabywaniem umiejętności językowych w odpowiednim czasie, co wymaga interwencji logopedycznej.

Terapia logopedyczna koncentruje się na identyfikacji i eliminacji tych wad poprzez różnorodne metody i ćwiczenia, które są dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta